[Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 1 Ιουνίου 2019] Έγινε προσφάτως στην Αθήνα ένα...

Ο Αλεξάντερ Σούμπιν είναι ερευνητής στο Ινστιτούτο Παγκόσμιας Ιστορίας της Ρωσικής Ακαδημίας...

Στον τεχνο-καπιταλισμό, η πρωτογενής μας επαφή με την πραγματικότητα δεν πρέπει να ξεχαστεί (Η...

Σε αυτό το δοκίμιο, προσπαθώ να αποκαταστήσω τη μεσοπολεμική Σοβιετική εμπειρία στο συγκριτικό της πλαίσιο ή τη συγκυρία της. Η άποψή μου είναι απλή: ότι, δηλαδή, η Σοβιετική Ένωση εμπλεκόταν αναπόφευκτα με διαδικασίες που δεν αφορούσαν ειδικά τη Ρωσία, από την εξάπλωση της μαζικής παραγωγής και της μαζικής κουλτούρας έως την έλευση της μαζικής πολιτικής, ακόμη και της μαζικής κατανάλωσης, τις δεκαετίες μετά το 1890. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος – στη διάρκεια του οποίου έλαβαν χώρα οι ρωσικές επαναστάσεις – ισχυροποίησε πολύ και διεύρυνε αυτές τις τάσεις ανάμεσα σε όλους τους μαχόμενους.

Μέχρι πρόσφατα, θεωρούταν ότι η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789-93 μας έδωσε ένα κλασικό...

Εισαγωγή «Θα καταλήγαμε… σε μια κατάσταση όπου όλες οι δηλώσεις μας, οι σημαίες, ο ύμνος της...

1) Η Μανιφακτούρα και η αυτοδιοίκηση στις μεσαιωνικές πόλεις. Η Ιστορία, γραμμένη από τη μεριά...

Ποτέ ο νεωτερικός, αστικός και καπιταλιστικός κόσμος δεν βρέθηκε τόσο κοντά στο τέλος του, ποτέ άλλοτε δεν είδε τόσο καθαρά το πρόσωπο του αγγέλου-εξολοθρευτή του: της εργατικής τάξης, της αλυσοδεμένης εκείνης ανθρωπότητας που με τον ιδρώτα και το αίμα της παρήγε τη δική του λάμψη και τον δικό του πλούτο. Ήταν η στιγμή που ανακεφαλαίωνε το 1905, το 1871, το 1848, συνομιλώντας ταυτόχρονα με το 1789 κι επανερμηνεύοντας το μήνυμά του. Τα γεγονότα τής Ισπανίας, 1936-8, πρέπει επίσης να θεωρούνται ο τελευταίος μετασεισμός της.