«Εάν η επανάσταση πρόκειται να χαθεί, ας μας παρασύρει στον πάταγο της πτώσης της και στην τραγική καταστροφή της. Περισσότερο αξίζει να εξαφανιστεί κανείς μαζί με την επανάσταση παρά να παραμείνει μέσα στις φυλακές και να υφίσταται τις ανακρίσεις. Περισσότερο αξίζει να πεθάνει κανείς παρά να υποστηρίξει αυτό το όνειδος και αυτό το ανοσιούργημα που είναι ανυπόφορα όταν καλύπτονται από το όνομα του Λαού, τον οποίο εμείς αγαπάμε και λατρεύουμε, και στην υπηρεσία του οποίου έχουμε αφιερώσει όλη μας τη ζωή και θυσιάζουμε τώρα ό,τι απέμεινε απ’ αυτή…

Μετά το 10ο Συνέδριο των Μπολσεβίκων (Μάρτιος 1921) , μέρος των διαφωνούντων κομμουνιστών αρχίζει να διώκεται από τις υπηρεσίες ασφαλείας του σοβιετικού καθεστώτος και την Τσεκά /Γκεπεού (Πολιτική Αστυνομία). Λόγω των απόψεών του και της δράσης του , ο Μιάσνικοφ διαγράφεται από το κόμμα των Μπολσεβίκων τον Φεβρουάριο 1922. Το 1923 συγκροτεί την παράνομη οργάνωση «Ομάδα Εργατών του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος» ( Workers’Group).